ბლოგი

ბლოგი

2018 | 2019

ანი ჯავახიშვილის ბლოგი – „ყველა, ვისაც შეიყვარებ...“

               გიფიქრიათ, უკიდეგანო კოსმოსში სადმე შორს, ათასეული სინათლის წლით დაშორებულ პლანეტაზე სხვა ცივილიზაცია რომ არსებობდეს და ამ ცივილიზაციისთვის ადამიანთა მოდგმის არსის, ჩვენი მიზნებისა და ოცნებების ახსნა რომ მოგიწიოთ, რას ეტყოდით? მე ვეტყოდი, რომ მთელი ჩვენი კაცობრიობის არსი ღმერთისა და უკვდავების ძიების გზაა. გამოქვაბულის ეპოქიდან თანამედროვეობამდე – პირველყოფილი რიტუალებიდან უახლეს ტექნოლოგიურ მიღწევებამდე ადამიანი ერთადერთ კითხვაზე ეძებს პასუხს: არის თუ არა ჩვენში რაიმე არამატერიალური?... ვრცლად >


ანი ჯავახიშვილის ბლოგი – „ჯადოსნური სამყარო მონტერეის ქუჩაზე“

             ოდესმე წარმოგიდგენიათ სამყარო, სადაც ადამიანი შეიძლება გამათბობლის ქვაბში ცხოვრობდეს, ხოლო ამ ქვაბის მილებს დღიურად აქირავებდეს ტურისტებზე? სამყარო, სადაც ფულის ერთეული ცოცხალი ბაყაყებია, ხოლო მხატვრები ნახატებს ქათმის ბუმბულისა და თხილის ნაჭუჭებისგან ქმნიან? თუ ამ გულთბილი, მზიანი და უცნაური ადგილის ნახვა გნებავთ, მაშინ აუცილებლად უნდა წაიკითხოთ ჯონ სტაინბეკის „კონსერვის რიგი“.   „დაწერე რაიმე სახალისო, რაც ომს არ შეეხება, დავიღალეთ ამდენი ომით“ – როგორც ჯონ სტაინბეკი იხსენებს,... ვრცლად >


ანი ჯავახიშვილის ბლოგი – „ეულად დარჩენილი ველური პალმები“

                         არსებობს ლიტერატურული ნაწარმოებები, რომელთა კითხვის დროსაც გიჩნდება განცდა, თითქოს წიგნის პერსონაჟები უფრო რეალურები არიან, ვიდრე თავად შენ. ირღვევა ზღვარი ფიქციასა და რეალობას, გამონაგონსა და სინამდვილეს შორის. ასეთ დროს ფიქრობ, ლიტერატურა იქმნება რეალობის მიხედვით, თუ პირიქით – თავად ცხოვრება ბაძავს ლიტერატურას? სწორედ ამგვარი რომანია უილიამ ფოლკნერის „ველური პალმები“, რომელშიც ყოველი ადამიანური გრძნობა იმდენად მკაფიოდაა დახატული, რომ თითქოს საკუთარ სხეულზე გრძნობ... ვრცლად >


ანი ჯავახიშვილის ბლოგი – „მოცლილების საქმე“

                              გუსტავ ფლობერის წიგნი, რომელსაც თამამად შეგვიძლია ლიტერატურული ექსპერიმენტი ვუწოდოთ, შედგება ანბანური წესით დალაგებული, სრულიად განსხვავებული შინაარსისა და კონოტაციის მქონე სიტყვების ავტორისეული, სუბიექტური განმარტებებისაგან. ფლობერის ლექსიკონში მოცემული დეფინიციები არც პროფესიული ხასიათისაა და არც ლექსიკოგრაფიული. ყველასათვის ცნობილი სიტყვების განმარტებისას ფლობერი ამჟღავნებს ირონიულ და სარკასტულ დამოკიდებულებას საყოველთაოდ მიღებული კლიშეებისადმი. გამოჩენილი... ვრცლად >


ანი დიდიშვილის ბლოგი – „პენელოპე. ხათუნა. დედაჩემი“

                       ომიაო, რომ გავიგეთ, ყველანი სოფელში გავიხიზნეთ: დედა, და-ძმა, ბებია, დეიდა, დეიდაშვილები, მამიდა და მამიდაშვილებიც. ერთ სახლში 13 სულიერი და 4 ოჯახი ვცხოვრობდით. საკვირველია, ან იქნებ არც, მაგრამ ამ ოთხიდან არც ერთი იყო სრული შემადგენლობით წარმოდგენილი, ყველას აკლდა ვიღაც და ამ ვიღაცას ვისთვის ქმარი ერქვა, ვისთვის კიდევ – მამა.   დედას უკანა კართან სულ ედო მუქი იასამნისფერი პარკი. ომამდე ამ პარკს სხვა დანიშნულებით იყენებდა, მაგრამ, რაც სოფელში წამოვედით, იქ ის ნივთები ჩაალაგა, ყველაზე... ვრცლად >